BAGAMAT MAY DITUR, KAHIT SAAN   —ni E. San Juan, Jr.

Kung sa kalyeng nilikuan mo

Nasilip ang aninong sumisikad, bumubulong,

Sumumpang di na makukulong

Sa lupang tinubuang nasikil, nalukob—

Irog, iya’y ako.

Kung natagpuan ang busabos sa daan,

Nilapitan ka’t handog ay sandata,

Hinahamon ka sa dapit-hapong nagliliyab,

Sumali ka na sa himagsikang nalunsad,

Baka kaibigan ko iyan, Giliw.

Kung tumingala ka sa gabing maligalig,

Sa langit nilambungan ng iyak at gibik,

Dinggin mo ang awit ng paglaya’t pag-ibig

Alay sa iyo bago ka maidlip—

Iya’y ating kasama, Sinta.

Kung ikaw’y magising sa gitna ng digma,

Saksi sa maraming sugata’t nabuwal—

Nasindak ka sa mga katawang duguan, 

Masdan sa silangan ang silahis ng tagumpay—

Tagubilin sa atin iyan, Mahal.

Kung magdasal ka’t lumuhog sa madla

Upang iligtas pusong nasalanta,

Tunghayan ang mandirigmang gumagapang

Sa hagdan, sagisag ng lahing bumalikwas.

Iyan ang kaluluwa ko, Mutya.

Kung nais mong subukin ibang pagsuyo

Bagamat nagsikap imulat ang isip mo,

Di malayo ang tipanan ng sinumpang pangako—

Sige, tumawid ka sa pinagkrusan ng panibugho—

Nasa ibayo ako, makipagsapalaran tayo….